Πάνε τόσα χρόνια πια που δίκαια το Πολυτεχνείο έμεινε στην ιστορία ως σύμβολο αγώνα για μια κοινωνία δίκαιη, ελεύθερη, δημοκρατική…
Με την ευκαιρία της χθεσινής επετείου έκανα λοιπόν κι εγώ τον απολογισμό που κάθε Έλληνας έχει υποχρέωση να κάνει τέτοια ημέρα…
Είναι άραγε καλύτερα τα πράγματα τώρα;
Και επειδή (όπως τότε) υπάρχουν και σήμερα κάποιοι που πολεμούν για ένα καλύτερο αύριο, ο παρακάτω συσχετισμός δεν άργησε να έρθει...
Τότε οι φοιτητές δώσανε μάχη για να φύγει η χούντα.
Κάνανε πορείες… καταλήψεις… διαμαρτυρίες…
Ο κόσμος πίστευε στη δημοκρατία και ήταν με το μέρος τους.
Και τελικά ο αγώνας τους πέτυχε…
Σήμερα οι Stagersδίνουνε μάχη για να μείνουν στις δουλειές τους.
Κάνουνε πορείες… καταλήψεις… διαμαρτυρίες…
Ο κόσμος πιστεύει στις συμβάσεις και δεν είναι με το μέρος τους.
Τελικά ο αγώνας τους θα πετύχει;
Κάποιοι αναγνώστες θα διαφωνήσουν…
«Ο κόσμος δεν θέλει τις συμβάσεις» θα μου πουν.
Όχι!
Αν ο κόσμος δεν ήθελε τις συμβάσεις αυτές θα είχαν φύγει όπως έφυγε και η χούντα.
Πιστεύω σας κάλυψα σε αυτό και συνεχίζω παρακάτω.
Τις προηγούμενες ημέρες και ως μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής των Stagersβρέθηκα με άλλους συμβασιούχους να παρακαλάμε πολιτικούς για στήριξη και υποστήριξη…
Προσωπικά είμαι μόνο 3 μήνες με σύμβαση και δεν ζητάω ούτε μονιμοποίηση ούτε τίποτα.
Λίγο πιο δίπλα μου όμως στεκόντουσαν άντρες και γυναίκες μερικοί κοντά στα 40, ανύπαντροι ή παντρεμένοι, αρκετοί γονείς, άνθρωποι που δούλεψαν με αξιοπρέπεια 4-5 χρόνια με σύμβαση (άρα με 4000 το χρόνο και χωρίς ασφάλιση).
Και εδώ είναι που μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση.
Σε αυτούς τους ανθρώπους λοιπόν οι πολιτικοί μας λέγανε πως συμφωνούν μαζί τους αλλά δεν θα τους στηρίξουν δημόσια (!;), πως δε γίνεται να μονιμοποιηθούν, πως δεν γίνεται να αναγνωριστεί η προϋπηρεσία τους, πως οι διαδικασίες ήταν αδιαφανείς, πως οι νέοι συμβασιούχοι θα είναι με πτυχία, πως τα Stageήταν λάθος και παράνομα…
Και με τόνους ψεύτικης κατανόησης, τους χτυπήσανε φιλικά στην πλάτη και τους δείξανε την πόρτα.
Το κοινωνικό πρόβλημα εδώ μόνο εγώ το βλέπω;
Που θα βρούνε δουλειά σήμερα σε τέτοια ηλικία και τι δουλειά θα είναι αυτή;
Πότε και πως θα βγούνε στην σύνταξη;
Θα είναι καλύτερα να διώξουν αυτούς που δουλεύουν 5 χρόνια σε μια υπηρεσία για να φέρουν έναν 22χρονο πτυχιούχο;
Κανένας δεν το βλέπει ότι μερικοί StagersΠΡΕΠΕΙ να μονιμοποιηθούν;
Γιατί κύριοι νομάρχες, δήμαρχοι, βουλευτές, υπουργοί δεν παίρνετε δημόσια θέση υπέρ αυτών των λίγων;
Δε λέω να τους στηρίξετε όλους.
Να στηρίξετε τουλάχιστον τους οικογενειάρχες ή τους μεγαλύτερους σε ηλικία.
Γιατί δεν συμπαραστέκεστε δημόσια;
Τόσο πολύ κόπο κάνει;
Μήπως φοβάστε μην δυσφορήσουν εκεί στην κυβέρνηση και χάσετε τη θέση;
Αυτή είναι η κοινωνική Ελλάδα του σήμερα;
Αυτοί είναι οι φιλάνθρωποι πολιτικοί μας;
Αυτοί είναι οι χθεσινοί αγωνιστές -η περιβόητη "γενιά" του Πολυτεχνείου;
Αυτή τη δημοκρατία πάλεψαν να φέρουν;
Αντιπροσωπεύει κανέναν αυτή η κατάσταση;
Άξιοι μαχητές του Πολυτεχνείου, άξιος ο μισθός σας. Έτσι παίζουν μουσικοί οι Πάγκαλος, Λοβέρδος, Ραγκούσης, Παπανδρέου, έτσι χορεύετε κι εσείς, οι τοπικές μαριονέτες τους. Αυτοί είναι τα «γαλάζια παιδιά» που διαλαλούν τα αφεντικά σας; Οι οικογενειάρχες 40+ χρονών;
Αυτοί που διώξανε κάποτε την χούντα των τανκς σήμερα αρνούντε σήμερα να υποστηρίξουν οικογενειάρχες και χωρίς ντροπή δέχονται το τσουβαλιάσμα - διωγμό τους στα πρότυπα που τους υποδείχνει η εξουσία...
Τι κατάντημα!
Σήμερα γίνανε χούντα οι ίδιοι!
Εγώ θα ντρεπόμουν.
Σκηνές και καταστάσεις που αν ζούσε σήμερα ο Βίκτωρ Ουγκώ άνετα θα είχε συμπεριλάβει στους «Άθλιους Νο.2»
Για τους φίλους αναγνώστες που αναρωτιούνται γιατί τα γράφω αυτά σήμερα και εδώ θα τους απαντήσω πως ανέκαθεν η επέτειος του Πολυτεχνείου ήταν μία υπέροχη ευκαιρία για κριτική στους πολιτικούς.
Θα τους απαντήσω επίσης πως είναι της γενιάς του Πολυτεχνείου οι πολιτικοί που ξέρουν να τρέχουν στις γιορτές και τις εκδηλώσεις και τώρα σύσσωμοι γυρνάνε την πλάτη μπροστά στην κοινωνική αδικία γιατί έτσι τους λέει η εξουσία που κόπτονται ότι πολεμούν.
Για τους φίλους πολιτικούς που αναρωτιούνται γενικώς, θα τους αφιερώσω 2 τραγουδάκια των «Άγαμοι θύται».
Μετά την δημοσίευση θεμάτων για τους συμβασιούχους της Καρδίτσας σε προγράμματα Stage είχα διάλογο με αρκετούς από εσάς… Είτε προσωπικά, είτε μέσω email και chat rooms, δεν ήταν λίγοι αυτοί που μου εξέφρασαν την αντίρρηση τους για την συμπαράστασή μου στους Stagers του Νομού.
Μερικοί, ιδιαίτερα καυστικοί, μου είπαν πως όλα καλώς γίνονται μιας που όλοι οι Stagers είμαστε «γαλάζια παιδιά» και με βουλευτές και λοιπούς γνωστούς παρακάμψαμε τις διαδικασίες και «βολευτήκαμε». Τα ρέστα πρέπει να τα ζητήσουμε από τους βουλευτές μας και την Νέα Δημοκρατία!
Εξαρτάται φυσικά πως θεωρεί ο καθένας μας τον όρο «βόλεμα» μιας που δεν νομίζω ότι η απάντηση ισοδυναμεί με 18 μήνες ανασφάλιστη εργασία με 500 ευρώ το μήνα και με την ημερομηνία απόλυσης αναγραμμένη ευδιάκριτα και σε εμφανές σημείο της σύμβασης…
Πάντα σε φιλικό τόνο θα ήθελα να απαντήσω στους αναγνώστες μου όπως άλλωστε είχα υποσχεθεί σε παλαιότερο σχόλιο εδώ μέσα. Τουλάχιστον δύο από εσάς σας γνωρίζω προσωπικά χρόνια… Φυσικά η απάντηση θα ολοκληρωθεί με απάντηση απευθείας στους κυβερνώντες πολιτικούς και τους όποιους εκπροσώπους της κυβέρνησης που ίσως τύχει να διαβάσουν αυτές τις γραμμές.
Δεδομένου λοιπόν ότι είμαι και εγώ ένας Stager (και σύντομα άνεργος και ίσως απλήρωτος) θα σας απαντήσω πάντα με προσωπικά κριτήρια και βασιζόμενος στην δική μου σύμβαση.
Κρατάω λοιπόν την σύμβαση (με χέρι χαλαρό) και αντιγράφω:
Αντικείμενο του παρόντος Συμφωνητικού και σύμφωνα με την με αριθμ. 15030/434/4-5-2009 Κ.Υ.Α. (ΦΕΚ 844/Β/6-5-2009), αποτελεί η υλοποίηση του προγράμματος Stage σε Υπηρεσίες και Φορείς του Δημοσίου, του Ευρύτερου Δημοσίου Τομέα και των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, μέσω του οποίου ο/η Συμβαλλόμενος/η θα αποκτήσει εργασιακή εμπειρία στο γνωστικό του αντικείμενο και σύμφωνα με τις ανάγκες των Υπηρεσιών και Φορέων του Δημοσίου, του Ευρύτερου Δημόσιου Τομέα και των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης, για διάστημα δεκαοκτώ (18) μηνών και σε θέση που θα παρέχει ο Φορέας Υλοποίησης, υπό τους παρακάτω όρους και συμφωνίες:
Άρθρο 1
Στα πλαίσια του ανωτέρω προγράμματος Stage ο Φορέας Υλοποίησης αναλαμβάνει την υποχρέωση να τοποθετήσει τον/ην Συμβαλλόμενος/η για το χρονικό διάστημα των δεκαοκτώ (18) μηνών, προκειμένου αυτός/η να αποκτήσει εργασιακή εμπειρία. Η ακριβής θέση εργασιακής εμπειρίας (φορέας, τμήμα, διεύθυνση, τηλέφωνο κλπ), τα στοιχεία του Υπευθύνου του προγράμματος παρατίθενται αναλυτικά στο συνημμένο «Φύλλο Συμπληρωματικών Στοιχείων Θέσης Άσκησης» (Έντυπο Α), που αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του συμφωνητικού.
Άρθρο 2
Ο/Η Συμβαλλόμενος/η αποδέχεται την τοποθέτηση σε θέση προς απόκτηση εργασιακής εμπειρίας, σύμφωνα με τον σκοπό του παρόντος Συμφωνητικού και αναλαμβάνει την υποχρέωση να εξασκηθεί με συνέπεια και να επιδείξει επιμέλεια τόσο στην θεωρητική και πρακτική εξοικείωση με το εργασιακό περιβάλλον, διάρκεια ενός (1) μηνός, όσο και στην τοποθέτησή του/ης σε συγκεκριμένη θέση σχετική με τον τομέα της ειδίκευσης του/ης για την απόκτηση εργασιακής εμπειρίας διάρκειας δεκαεπτά (17) μηνών.
Άρθρου 3 (πρώτη γραμμή)
Το παρόν είναι συμφωνητικό απόκτησης εργασιακής εμπειρίας συνολικής διάρκειας δεκαοκτώ (18) μηνών.
Άρθρο 5
Αν ο Συμβαλλόμενος/η δεν προσκομίσει το αργότερο εντός είκοσι (20) ημερών από την τοποθέτησή του στην Τ.Υ. Προγραμμάτων Stage στην Κηφισιά, τα απαιτούμενα δικαιολογητικά (αντίγραφο ταυτότητας διπλής όψεως, πρωτότυπη κάρτα ανεργίας, τίτλος σπουδών) και, εφόσον μετά τον έλεγχο των δικαιολογητικών προκύψει ότι δεν πληρούνται μία ή περισσότερες προϋποθέσεις, η Υπηρεσία θα προβεί στην διακοπή του Συμφωνητικού Συνεργασίας.
Από τα παραπάνω βγάζουμε 3 βασικά συμπεράσματα….
1. Από το 15030/434/4-5-2009 Κ.Υ.Α. (ΦΕΚ 844/Β/6-5-2009) καταλαβαίνουμε πως κάθε άλλο παρά μυστική είναι η σύμβαση και σίγουρα καμία σχέση δεν έχει με την προεκλογική περίοδο.
2. Σαν κριτήρια για την επιλογή τόσο τη δική μου όσο και των υπολοίπων, χρειάστηκε να προσκομίσουμε τίτλο σπουδών και φωτοαντίγραφο της κάρτας ανεργίας.
Τι περισσότερο λοιπόν πρέπει να παρουσιάσει ένας απόφοιτος ΙΕΚ που είναι επίσημα ένας άνεργος εδώ και 9 μήνες;
(Σημείωση: Υπάρχουν συνάδελφοι συμβασιούχοι που είναι κοντά άνεργοι κοντά στα 3 χρόνια!)
3. Τόσο στην αρχική παράγραφο όσο και στα 4 άρθρα που ακολουθούν γίνεται εμφανέστατα ξεκάθαρο πως πρόκειται για πρόγραμμα μαθητείας και πρακτική εργασία, όχι για δουλειά. Ο συμβασιούχος είναι μαθητής.
ΓΙΑΤΙ λοιπόν κύριοι να μην αναγνωρίζονται επίσημα οι 17+1 μήνες μάθησης –πρακτικής του συμβασιούχου;
Να κάνω εδώ κατανοητό πως στα Stage βρίσκονται άνθρωποι όλων των κομματικών αποχρώσεων και δεν είναι όλοι «γαλάζια παιδιά». Έστω κι έτσι όμως, πρέπει να υπάρχουν σοβαρά κριτήρια για τις πράξεις της κυβέρνησης και όχι οι πολιτικές πεποιθήσεις των συμβασιούχων.
Αν η κυβέρνηση πράττει με γνώμονα το τι ψηφίζουν οι συμβασιούχοι τότε έχουμε να κάνουμε με πολιτική δίωξη, κάτι που η χώρα μας έχει να βιώσει αρκετές δεκαετίες και σίγουρα δεν εκφράζει την σύγχρονη Ελλάδα.
Και συνεχίζω με το άρθρο 6 (πρώτη γραμμή)
Ο Ο.Α.Ε.Δ. θα είναι ο Υπεύθυνος Φορέας για την υλοποίηση, διαχείριση, έλεγχο και γενική επίβλεψη της εκτέλεσης του προγράμματος, τόσο σε σχέση με τον/την Συμβαλλόμενο/η και την πορεία του καθ’ όλο το χρόνο της εξάσκησής του όσο και σε σχέση με τον Φορέα Υλοποίησης.
Και ολοκληρώνω με το
Άρθρο 7
Ο υπεύθυνος Φορέας θα έχει την αποκλειστική ευθύνη για τη διαδικασία παρακολούθησης και ελέγχου εκτέλεσης του προγράμματος μέσω των υπαλλήλων ελεγκτών του και σύμφωνα με την υπ’ αριθμόν 2/34255/0022/6-6-2001 Κ.Υ.Α. Ο Φορέας Υλοποίησης υποχρεούται να συνεργάζεται απολύτως και να παρέχει κάθε δυνατή βοήθεια και ενημέρωση προς τους ως άνω ελεγκτές υπαλλήλους. Επίσης ο ελεγχόμενος υποχρεούται να τηρεί τα αποδεικτικά έγγραφα και στοιχεία για (3) τρία χρόνια μετά τη λήξη του προγράμματος.
Από τα άρθρα 5, 6 και 7 γίνεται κατανοητό πως είναι υποχρέωση δική μου να παρουσιάσω τα δικαιολογητικά και είναι υποχρέωση του Φορέα να τα ελέγξει. Κάπου στα κεντρικά του Ο.Α.Ε.Δ. υπάρχει ειδικό κλιμάκιο που πληρώνεται για αυτή τη δουλειά.
Παρ’ όλα αυτά όμως, σύμφωνα με ορισμένους αναγνώστες φταίω και πάλι εγώ, ο ανώνυμος συμβασιούχος.
Τέλος διαβάζουμε στο
Άρθρο 8
Οποιαδήποτε διαφορά προκύψει μεταξύ του Ο.Α.Ε.Δ. και του Φορέα Υλοποίησης ή του/ης ασκούμενου/ης θα επιλύεται από Επιτροπή που θα οριστεί με απόφαση του Διοικητή του Ο.Α.Ε.Δ.Το Συμφωνητικό αυτό συντάχθηκε σε τρία (3) αντίγραφα μεταξύ του Ο.Α.Ε.Δ., του φορέα και του/ης συμβαλλόμενου/ης. Από τα αντίγραφα: δίνεται στον φορέα, 1 στο συμβαλλόμενο/η και 1 αποστέλλεται στην Τεχνική Γραμματεία του STAGE για την παρακολούθηση του προγράμματος.
Λίγο πιο κάτω υπάρχουν (σε κάθε σύμβαση Stage) μαζί με την υπογραφή του Συμβαλλόμενου και άλλες 2 υπογραφές. Μία του Υπεύθυνου Φορέα (Ο.Α.Ε.Δ.) και μία του Φορέα Υλοποίησης. Και ενώ βλέπουμε ότι υπάρχει ολόκληρος μηχανισμός ελέγχου και οργάνωσης πίσω από την κάθε σύμβαση, άνθρωποι που πληρώνονται για αυτή τη δουλειά, από αυτούς κανείς και ποτέ δεν πρόκειται να ζητήσει τα ρέστα. Τη νύφη θα την πληρώσει για άλλη μία φορά ο αδύναμος κρίκος, δηλαδή εγώ και μερικές χιλιάδες άλλοι σαν εμένα.
Η επίσημη άποψη της κυβέρνησης λοιπόν είναι ότι όχι μόνο δεν φταίνε οι υπεύθυνοι του Ο.Α.Ε.Δ. αλλά οι άνεργοι που προκειμένου να μην παραμείνουν στην ανεργία δέχτηκαν κακήν κακώς την πρώτη δουλειά που τους παρουσιάστηκε!
Σίγουρα σε μερικούς από εσάς δεν αρέσει που κατηγορώ την κυβέρνηση.
Όμως πρέπει κι εσείς να καταλάβετε πως δεν μπορεί το ΠΑΣΟΚ (με 10.5 μονάδες διαφορά από την εν διάλυση Νέα Δημοκρατία) να φοβάται να αποδώσει δικαιοσύνη και να προστατεύει τους υπαίτιους – υπεύθυνους.
Δε γίνεται η κυβέρνηση, αντί να πάρει κεφάλια πολιτικών και χαρτογιακάδων καρεκλοκένταυρων, μέσω του Εκπρόσωπου Τύπου να τσουβαλιάζει επίσημα χιλιάδες κόσμο ως κομματόσκυλα ενώ λίγες ώρες μετά (το κερασάκι στην τούρτα) ο Πάγκαλος να τους αποκαλεί δημοσίως «πορτοφολάδες».
Για την κατάσταση της σημερινής οικονομίας στην Ελλάδα δεν φταίω ούτε εγώ ούτε οι υπόλοιποι συμβασιούχοι. Εμείς την δουλειά μας την κάνουμε σωστά. Αυτοί που δεν κάνουνε σωστά την δουλειά τους είναι οι πολιτικοί.
Αν ψάχνουν για ένοχο, να τον ψάξουν αλλού.
Εγώ και μερικές χιλιάδες άλλοι έχουμε υπογράψει σύμβαση με το Ελληνικό Δημόσιο και έχουμε ήδη δουλέψει 2 μήνες.
Μπορούν αν θέλουν στην κυβέρνηση να παρακρατήσουν τα δεδουλευμένα (έχουν και το μαχαίρι και το καρπούζι) αλλά σίγουρα δεν μπορούν να μας πείσουν ότι έχουν δίκιο.
Επίσημα μαζική ακύρωση συμβάσεων και παρακράτηση δεδουλευμένων από το Δημόσιο σε ιδιώτες δεν έχει γίνει ποτέ και πουθενά.
Ούτε στο Πακιστάν… Ούτε στην Ζιμπάμπουε…
Άλλη μια Ελληνική παγκόσμια πρωτοτυπία!
Το παρόν κείμενο θα μπορούσε ίσως να αποτελεί απόσπασμα βιβλίου με τίτλο:
Σύμφωνα πάντα με το http://stagekarditsas.blogspot.comπρόκειται να γίνουν οι παρακάτω δύο απεργιακές κινητοποιήσεις από τους συμβασιούχους προγραμμάτων Stageτης Καρδίτσας.
1. Την Πέμπτη 05/11/2009 θα πραγματοποιηθεί πανελλαδική πορεία διαμαρτυρίας στην Αθήνα
2. Την Παρασκευή 06/11/2009 θα πραγματοποιηθούν απεργιακές κινητοποιήσεις των Stagersέξω από τις υπηρεσίες τους.
Σημείωση: Οι φωτογραφίες είναι της Ελευθερίας Μοσχονά από τις κινητοποιήσεις της 29ης Οκτωβρίου 2009.
Το άρθρο είναι της Σίσσυ Σταυροπιερράκου και έχει συνταχθεί την Κυριακή, 25 Οκτωβρίου, 2009 (ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ). Έχει καταχωρηθεί στην κατηγορία ΚΛΙΚ, ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ στο http://www.apogevmatini.gr
Μπαράζ προσφυγών στη Δικαιοσύνη από τους εργαζομένους με stage
Μαζικά προσφεύγουν στη Δικαιοσύνη εργαζόμενοι σε προγράμματα stage που έχουν συμπληρώσει πάνω από 24 μήνες στο Δημόσιο και θα διεκδικήσουν διά της δικαστικής οδού μοριοδότηση ώστε να προσληφθούν σε αντίστοιχες θέσεις στο δημόσιο τομέα. Ταυτόχρονα, οι stagers απειλούν με δυναμικές αντιδράσεις και κινητοποιήσεις διαρκείας που θα περιλαμβάνουν καταλήψεις κτιρίων και αποκλεισμό κεντρικών, οδικών αρτηριών.
Δεκάδες είναι οι προσφυγές –εκτιμάται ότι έχουν ξεπεράσει τις 800– που έχουν γίνει ήδη σε όλη τη χώρα, ενώ το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα αναμένεται να υπάρξει μπαράζ αγωγών κατά του ελληνικού δημοσίου, μετά τη σκληρή στάση που αποφάσισε να υιοθετήσει την Παρασκευή η κυβέρνηση, σύμφωνα με την οποία δεν θα λάβουν καμία μοριοδότηση όσοι απασχολούνται στο Δημόσιο, ούτε καν τα ποσοστά που δικαιούνταν μέχρι σήμερα, προκειμένου να λάβουν μέρος σε διαγωνισμό του ΑΣΕΠ.
Τι διεκδικούν
Σύμφωνα με δικαστικούς κλάδους, σημεία αιχμής των διεκδικήσεων είναι:
- καταγγελίες για μη καταβολή ενσήμων, λόγω της ανασφάλιστης εργασίας που προσφέρουν,
- αναγνώρισης προϋπηρεσίας, με βάση το χρονικό διάστημα που ο κάθε εργαζόμενος βρίσκεται σε υπηρεσία του δημόσιου τομέα,
- μέτρα προσωρινής προστασίας για τις περιπτώσεις εκείνων που εκδιωχθούν από το Δημόσιο χωρίς να τους καταβληθούν δεδουλευμένα.
Δηλαδή οι εργαζόμενοι θα διεκδικήσουν την αρωγή της Δικαιοσύνης προκειμένου να καλυφθούν αναδρομικά από το Δημόσιο οι ασφαλιστικές εισφορές για σύνταξη όσων εργάστηκαν, να τους αναγνωριστεί η εργασιακή εμπειρία τους με ειδική μοριοδότηση ανάλογα με το χρόνο απασχόλησής τους και να τους καταβληθούν δεδουλευμένα, με βάση τον κατώτατο μισθό.
Πάγιες ανάγκες
Παράλληλα, δημιουργείται τεράστιο πρόβλημα στη λειτουργία φορέων του δημοσίου τομέα, καθώς αυτά τα παιδιά των 470 ευρώ καλύπτουν ουσιαστικά πάγιες και διαρκείς ανάγκες, καθώς υποκαθιστούν τις ελλείψεις μόνιμου προσωπικού. Τυχόν απομάκρυνση των stagers θα σηματοδοτήσει φαινόμενα υπολειτουργίας σε ασφαλιστικά ταμεία, σε νοσοκομεία, σε Οργανισμούς. Δεν είναι τυχαίο ότι το 15% του προσωπικού του ΙΚΑ –πάνω από 1.500 άτομα– ανήκει σε αυτή την κατηγορία και απασχολείται σε όλες τις υπηρεσίες του ιδρύματος. Οι βρεφονηπιακοί σταθμοί του Οργανισμού Εργατικής Εστίας δεν θα λειτουργούσαν χωρίς τη βοήθεια των εργαζομένων σε προγράμματα stage. Αντίστοιχη είναι η εικόνα και για τον ΟΓΑ, τον ΟΑΕΕ και το Ταμείο Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων.
Επίσης, σε νευραλγικές θέσεις όλων των νοσηλευτικών ιδρυμάτων υπάρχουν εργαζόμενοι με συμβάσεις stage, που καθημερινά προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στην πρώτη γραμμή. Μάλιστα, όπως έχουν υποστηρίξει κατ’ επανάληψη οι διοικήσεις των νοσοκομείων, «οι νέοι αυτοί δεν κάνουν κατάρτιση, ούτε μαθητεία. Συμμετέχουν στην παραγωγή, γιατί δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά».
Ανοικτή «πληγή»
Το θέμα των stage έχει μετατραπεί σε μία ακόμη μεγάλη και ανοικτή «πληγή» για την ελληνική κοινωνία, την πρώτη «βόμβα» που σκάει στα χέρια των κυβερνώντων.
Από τη μία πλευρά οι χιλιάδες άνεργοι νέοι που διεκδικούν σ’ αυτό το ζοφερό εργασιακό περιβάλλον μία εργασία με αμοιβή έστω και 500 ευρώ, χωρίς ασφάλιση, χωρίς επίδομα ανεργίας, όταν θα έλθει η στιγμή να λήξει η σύμβασή τους. Από την άλλη πλευρά η κυβέρνηση που προεκλογικά, αλλά και από τις πρώτες ημέρες της διακυβέρνησή της ανακοίνωσε την κατάργηση των προγραμμάτων εργασιακής εμπειρίας στο Δημόσιο και τη μη ανανέωση των συμβάσεων που πρόκειται να λήξουν, χωρίς όμως να προνοήσει για το μέλλον εκείνων που απασχολούνται.
Για την ιστορία, τα stage ξεκίνησαν να εφαρμόζονται στον δημόσιο τομέα από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ μετά το 1996, ενώ έχουν διατυπωθεί καταγγελίες για τις περιπτώσεις των ατόμων τα οποία παράλληλα με τα stage είχαν και κανονικές δουλειές, με πλήρεις μισθούς και ένσημα. Από τα στοιχείά που υπάρχουν στον ΟΑΕΔ φαίνεται ότι και σήμερα υπάρχουν εκατοντάδες άτομα τα οποία ξεκίνησαν να απασχολούνται με συμβάσεις stage, οι οποίοι ανανεώνονταν διαρκώς από το 1999.
Δηλαδή, αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν εργαζόμενοι που έχουν συμπληρώσει 10 χρόνια εργασία στο Δημόσιο, ενώ –όπως υποστηρίζει και η ΔΑΚΕ ιδιωτικού τομέα– οι ανανεώσεις των συμβάσεων stage μέχρι και σήμερα (πάντως και μέχρι την έναρξη της προεκλογικής περιόδου) έγιναν με ομόφωνες αποφάσεις των φορέων που συμμετείχαν στα Δ.Σ. του ΟΑΕΔ και του ΛΑΕΚ (ΓΣΕΕ, ΣΕΒ, ΓΣΕΒΕ, ΕΣΕΕ). Επιπλέον, η κυβέρνηση φοβάται μήπως το θέμα των stage σταθεί αφορμή για να ανοίξει ολόκληρη η… βεντάλια των εργασιακών σχέσεων στο Δημόσιο, με τους εργαζόμενους να διεκδικούν δίκαιη αντιμετώπιση για το σύνολο των 120.000 απασχολουμένων με «ευέλικτες» μορφές εργασίας, ενώ οι συμβασιούχοι ορισμένου χρόνου ετοιμάζουν κινητοποιήσεις για το προσεχές χρονικό διάστημα, αρχής γενομένης από τα ασφαλιστικά ταμεία…
«Απαιτείται εδώ και τώρα μια κοινωνικά δίκαιη λύση»
Τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη μετατροπή των συμβάσεων των συμμετεχόντων σε προγράμματα stage μετά από μακρά χρονική περίοδο συνεχών ανανεώσεων, σε σταθερή σχέση εργασίας με πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα, ζητεί με έγγραφη ερώτησή του ο ευρωβουλευτής Κώστας Πουπάκης. Ο ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας κατέθεσε στην Κομισιόν ερώτημα για το εάν υπάρχει δυνατότητα μονιμοποίησης των εργαζομένων με προγράμματα stage, με βάση τους γενικούς κανόνες του ευρωπαϊκού δικαίου.
Στην ερώτησή του ο κ. Πουπάκης αναφέρει ότι τα συγκεκριμένα προγράμματα προσφέρουν τη δυνατότητα σε νέους ανέργους να ενταχθούν στην αγορά εργασίας. Μάλιστα, καλεί την Ε.Ε. να λάβει υπ’ όψιν τις αυξημένες ανάγκες για προσωπικό σε ορισμένες υπηρεσίες του δημοσίου και του ευρύτερου δημοσίου τομέα, σε συνδυασμό με τη δυσκολία άμεσης πρόσληψης νέου προσωπικού για κάλυψη αυτών των αναγκών, που οδήγησαν στην αξιοποίηση των «stagiers» για εκτεταμένο χρονικό διάστημα σε υπηρεσίες και οργανισμούς του Δημοσίου.
Παράλληλα, επισημαίνει πως υπάρχουν στη χώρα μας συνεχείς ανανεώσεις των συμβάσεων, με σκοπό την παραμονή των νέων σε αυτές τις θέσεις, οι νέοι ασκούν ίδια καθήκοντα με αυτά των μόνιμων υπαλλήλων και καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες στις υπηρεσίες που έχουν τοποθετηθεί και, βέβαια, πως έχουν αποκτήσει πολύτιμη εμπειρία. Μάλιστα, ο Έλληνας ευρωβουλευτής επικαλείται λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης για τους νέους, που προσφέρουν επί μακρόν τις υπηρεσίες τους σε ισότιμη βάση με τους υπόλοιπους εργαζόμενους.
Ο πρόεδρος της ΔΑΚΕ ιδιωτικού τομέα, που μέχρι το καλοκαίρι ήταν γενικός γραμματέας της ΓΣΕΕ και δεν είχε ασχοληθεί με το θέμα, ως ευρωβουλευτής, υποστηρίζει πως το θέμα των stage έχει μετατραπεί σε μια ακόμη μεγάλη και ανοικτή «πληγή» για την ελληνική κοινωνία. Μάλιστα, κατηγορεί το νέο υπουργό Εργασίας, Ανδρέα Λοβέρδο, πως δεν έχει ξεκάθαρη και σαφή θέση για το τι μέλλει γενέσθαι με το συγκεκριμένο πρόβλημα.
Ο κ. Πουπάκης υποστηρίζει ότι το πρόβλημα των προγραμμάτων stage δεν μπορεί να περιμένει. Απαιτεί «εδώ και τώρα» μια κοινωνικά δίκαιη λύση, αφού αναφερόμαστε σε άτομα τα οποία επί σειρά ετών καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, σε θέσεις του δημόσιου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα, μέσα από συνεχείς ανανεώσεις των συμβάσεών τους. Χωρίς να το δηλώνει δημόσια, δηλαδή, ο κ. Πουπάκης τάσσεται υπέρ της μονιμοποίησης των συγκεκριμένων εργαζόμενων, οι οποίοι ίσως και να ξεπερνούν τους 40.000.
ΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΦΙΛ ΤΩΝ STAGE
Το νέο προφίλ των stage ξεκινάει από την αλλαγή της ονομασίας τους.
Σύμφωνα με τον κυβερνητικό σχεδιασμό, όπως αυτοί έχουν περιγραφεί και μέσα από το προεκλογικό πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ, τα συγκεκριμένα προγράμματα θα αλλάξουν όνομα, θα ονομαστούν προγράμματα επιδοτούμενης επαγγελματικής εκπαίδευσης και θα εφαρμόζονται μόνο στον ιδιωτικό τομέα, από τον οποίο άλλωστε ξεκίνησαν. Μάλιστα, η διάρκειά τους θα φθάνει το πολύ σε 9 μήνες.
Τα συγκεκριμένα προγράμματα θα πραγματοποιούνται αποκλειστικά σε επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα ως πρακτική άσκηση και θα διαρκούν 6 μήνες. Μετά από αίτημα της επιχείρησης, το χρονικό όριο μπορεί να διευρυνθεί έως τους 9 μήνες. Μετά την ολοκλήρωση τους, οι συμμετέχοντες νέοι θα λαμβάνουν πιστοποιητικό των γνώσεων και των δεξιοτήτων που απέκτησαν. Βάσει των σχεδιασμών, τα προγράμματα αυτά θα έχουν ένα καθαρό προφίλ επαγγελματικής κατάρτισης νεοεισερχόμενων στην αγορά εργασίας, με την ιδιαιτερότητα ότι η κατάρτιση αυτή είναι αποκλειστικά «πρακτική» και παρέχεται σε επιχειρήσεις μόνο μία φορά ανά εκπαιδευόμενο.
Έτσι, αποκλείονται τα φαινόμενα συνεχών ανανεώσεων των συμβάσεων που οδήγησαν σε ομηρία χιλιάδες νέους, τα προηγούμενα χρόνια. Στο ίδιο πνεύμα, η επιδότηση θα δίδεται στον ίδιο τον άνεργο όπως στα προγράμματα συνεχιζόμενης κατάρτισης και όχι στην επιχείρηση, όπως συμβαίνει στα προγράμματα επιδότησης της απασχόλησης.
Βασικό στόχο θα έχουν να καλύψουν την έλλειψη επαγγελματικής εμπειρίας των ανέργων, κυρίως στην πρώτη προσαρμογή τους στο εργασιακό περιβάλλον, καλύπτοντας και το διαπιστωμένο κενό της σύνδεσης της εκπαίδευσης με την απασχόληση στην Ελλάδα. Παράλληλα, θα προβλέπεται ότι τα συγκεκριμένα προγράμματα θα τεθούν υπό την εποπτεία ενός ή περισσότερων φορέων εκπαίδευσης-απασχόλησης στο πλαίσιο που ανήκουν στο Εθνικό Σύστημα Σύνδεσης της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης με την Απασχόληση (ΕΣΣΕΕΚΑ). Ο φορέας είναι υπεύθυνος για τη διαμόρφωση, εξειδίκευση και πιστοποίηση των προγραμμάτων επαγγελματικής εκπαίδευσης σε εργασιακό περιβάλλον ανάλογα με την ειδικότητα και τον τίτλο σπουδών των συμμετεχόντων.
Στα προγράμματα θα μπορούν να συμμετέχουν οι απόφοιτοι Επαγγελματικών Λυκείων, Επαγγελματικών Σχολών, ΤΕΕ Α’ και Β’ κύκλου και οποιασδήποτε βαθμίδας μετα-λυκειακής εκπαίδευσης, έως 30 ετών. Στους συμμετέχοντες θα προσφέρεται μόνο μια περίοδος πρακτικής άσκησης. Με την ολοκλήρωσή της, οι συμμετέχοντες λαμβάνουν πιστοποιητικό των γνώσεων και δεξιοτήτων που απέκτησαν κατά τη διάρκειά της από τον οικείο εποπτεύοντα φορέα.
Η παρακάτω επιστολή δημοσιεύθηκε στο www.diorismos.gr Πηγή: http://www.diorismos.gr/Dpages/vima/viewarticle.php?vid=1192
Η νομολογία για τη μοριοδότηση εμπειρίας
<Επιστολή>
Ηράκλειο, 20-10-2009
Με αφορμή επιστολές αναγνωστών σας, οι οποίοι λογικό είναι να μην γνωρίζουν την νομολογία που αφορά την μοριοδότηση της εμπειρίας που διανύθηκε στον δημόσιο τομέα και ως εκ τούτου παραπληροφορούνται και παρασύρονται από συγκεκριμένα Μ.Μ.Ε. και μερίδα του ηλεκτρονικού τύπου, που σκοπό έχουν παράξουν προπαγάνδα και να προιδεάσουν αρνητικά την κοινή γνώμη όσον αφορά τα Προγράμματα Απόκτησης εργασιακής Εμπειρίας (STAGE), βαφτίζοντας την συγκεκριμένη προσαύξηση ως «αποκλειστικό προνόμιο» των συμμετεχόντων στα Προγράμματα αυτά, εξυπηρετώντας με αυτό τον τρόπο συγκεκριμένα συμφέροντα, σας παραπέμπω στον Ν.3320/2005 "Ρυθμίσεις Θεμάτων για το προσωπικό του Δημοσίου και των νομικών προσώπων του ευρύτερου δημόσιου τομέα και των Ο.Τ.Α., στο άρθρο 2, το οποίο τροποποιήθηκε από το άρθρο 11 παρ. 3 του Ν.3613/2007, ο οποίος αναφέρει ότι:
Εμπειρία με δικαίωμα προσαύξησης κατά 50%
«Ως εμπειρία, για την οποία ο υποψήφιος δικαιούται προσαύξηση του κριτηρίου αυτού, νοείται η εμπειρία που αποκτήθηκε σε καθήκοντα της ίδιας ή παρεμφερούς ειδικότητας με αυτά της προκηρυσσόμενης θέσης, εφόσον αυτή έχει αποκτηθεί στις κατωτέρω περιπτώσεις:
i) Σε υπηρεσίες του Δημοσίου, σε Ν.Π.Δ.Δ., Ο.Τ.Α. πρώτου ή δεύτερου βαθμού, σε Ν.Π.Ι.Δ. του δημόσιου τομέατης παρ. 1 του άρθρου 14 του ν. 2190/1994, όπως ισχύει, ή σε φορείς της παρ. 3 του άρθρου 1 του ν. 2527/1997.
ii) Ένεκα συμμετοχής σε προγράμματα που χρηματοδοτούνται από εθνικούς ή κοινοτικούς πόρους ή συγχρηματοδοτούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, τα οποία υλοποιούνται στους Ο.Τ.Α., δυνάμει προγραμματικών συμβάσεων ή κοινών υπουργικών αποφάσεων, μέσω δημοτικών ή κοινοτικών επιχειρήσεων ή ανωνύμων εταιρειών της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Ο χρόνος εμπειρίας για την εφαρμογή της ανωτέρω προσαύξησης πρέπει να είναι, αθροιστικά, ίσος ή μεγαλύτερος των είκοσι τεσσάρων (24) μηνών και να έχει πραγματοποιηθεί κατά τη χρονική περίοδο από 1.1.1990 έως και την ημερομηνία έκδοσης της εκάστοτε προκήρυξης του Α.Σ.Ε.Π» Άλλωστε το Α.Σ.Ε.Π. επισημαίνει ότι:
«Ως εργασία που έχει διανυθεί στο Δημόσιο Τομέα, η οποία δικαιολογεί την προσαύξηση των μονάδων εμπειρίας θεωρείται επίσης:
- Η απασχόληση κατά τη διάρκεια της Στρατιωτικής Θητείας.
- Η συμμετοχή σε προγράμματα απόκτησης εργασιακής εμπειρίας (STAGE) του ΟΑΕΔ.
- Η απασχόληση με Σύμβαση Εργου σε φορείς του Δημοσίου.»
Οπότε, όσοι υποστηρίζουν ότι η προσαύξηση των μορίων της εμπειρίας κατά 50%, θεσπίστηκε για να βοηθήσει αποκλειστικά τους συμμετέχοντες σε προγράμματα stage να μπουν στο δημόσιο ή δεν έχουν ενημερωθεί σωστά ή το κάνουν εκ του πονηρού, μιας και αφορά συνολικά 300.000 συμβασιούχους ορισμένου χρόνου, ωρομίσθιους, εργαζόμενους με συμβάσεις έργου, απασχολούμενους κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής τους θητείας και εργαζόμενους με τα προγραμματα stage. Μην ξεχνάτε ότι το 2005, οπότε και ο ανωτέρω νόμος τέθηκε σε εφαρμογή, μπόρεσαν να επιδοτησουν την εμπειρία τους χιλιάδες συμβασιούχοι όμηροι του καθεστώτος του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις του Π.Δ. 164/2004, ώστε να μετατραπούν οι συμβάσεις τους σε συμβάσεις αορίστου χρόνου και επέτυχαν την μονιμοποίησή τους μέσω προκηρύξεων του Α.Σ.ΕΠ..
Εξάλλου δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι με ειδική μοριοδότηση και με κλειστό διαγωνισμό του Α.Σ.Ε.Π. τακτοποιήθηκαν και οι συμβασιούχοι όμηροι των Κ.Ε.Π.. Υπάρχουν και πολλές άλλες περιπτώσεις με τις οποίες τακτοποιήθηκαν εκκρεμότητες του ΠΑΣΟΚ με τον συγκεκριμένο νόμο.
Εύλογα λοιπόν αναρωτιέται κανείς: Γιατί ο Πρόεδρος του Α.Σ.Ε.Π., κ. Βέης, δεν διαμαρτυρόταν τότε που τακτοποιούνταν οι προ του 2004 συμβασιούχοι όμηροι με τη συγκεκριμένη μοριοδότηση; Πού ήταν ο κ. Παναγόπουλος, πρόεδρος της Γ.Σ.Ε.Ε., να υπερασπιστεί την ισονομία και την αξιοκρατία, όταν άνθρωποι οι οποίοι εργάστηκαν από το 1990 κι έπειτα με συμβάσεις αξιοποιούσαν την προσαύξηση που τους έδινε ο ίδιος Νόμος τον οποίο τώρα απαιτεί να καταργήσουν και εναντιώνεται σε ανθρώπους τους οποίους ο ίδιος ως Πρόεδρος τον εργαζομένων, όφειλε να ματώσει για να αναγνωριστούν τα δικαιώματά τους; Κύριε Παναγόπουλε, πολύ φοβάμαι ότι, είτε έχετε μείνει προσκολημένος σε ξεπερασμένες ιδεολογίες και πολιτικές, οι οποίες μάλιστα υπονομεύουν τα συμφέροντα και το δίκιο των εργαζομένων, τους οποίους εκπροσωπείτε, είτε είστε όμηρος ανθρώπων με συγκεκριμένο κομματικό χρώμα και παίζετε άχαρα και ατυχώς - τον ρόλο του προστάτη και του υπερασπιστή του δικαίου. Ευτυχώς οι πολίτες έχουν προσπεράσει τέτοιου είδους ξεπερασμένες νοοτροπίες, η οποίες αν μη τη άλλο έχουν φέρει την χώρα σε αυτή την κατάσταση και επιζητούν λύσεις στα προβλήματα που τους απασχολούν.
Χαιρετίζουμε λοιπόν την δήλωση του Υπουργού Εργασίας ο οποίος είπε ότι «υπάρχουν κάποιοι (stagers) που έχουν περάσει το 24μηνο και είναι στο Δημόσιο. Αυτούς δεν μπορείς να τους διώξεις». Επίσης είπε «Κατ ουσίαν απασχολούνται πλήρως και καλύπτουν οργανικές θέσεις και δημιουργούν φαινόμενα νέων συμβασιούχων (ομήρων), εμείς αυτό δεν το θέλουμε». Με τις απόψεις αυτές άλλωστε συμφωνεί τόσο ο κ. Δημήτρης Περπατάρης (εργατολόγος δικηγόρος) όσο και ο κ. Αλέξης Μητρόπουλους (επίκουρος καθηγητής εργατικού δικαίου), ο οποίος επισημαίνει ότι η κυβέρνηση πρέπει να δώσει δίκαιη πολιτική λύση για αυτούς που έχουν συμπληρώσει 24 μήνες προϋπηρεσία και άνω, ώστε να μην ξοδεύονται, σε δύσκολους οικονομικά καιρούς, σε δικαστήρια, υπονοώντας ότι ούτως ή άλλως θα δικαιωθούν είτε στα ελληνικά δικαστήρια, είτε στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.
Ομολογούμε ότι μας εξέπληξε ευχάριστα η ταχύτατη ανταπόκρισή του Υπουργού Εργασίας κ. Λοβέρδου, σε ένα μείζον πρόβλημα το οποίο έχει καθηλώσει χιλιάδες νέους ανθρώπους, οι οποίοι κινδυνεύουν με κοινωνικό-οικονομικό αφανισμό και ευελπιστούμε ότι θα δωθεί άμεσα δίκαιη και οριστική λύση, αφήνοντας πίσω «κακές» και ξεπερασμένες νοοτροπίες και πρακτικές που υπονομεύουν τα δικαιώματα των εργαζομένων, την ανάπτυξη και την ίδια την «ελπίδα» που ολόκληρος ο ελληνικός λαός πρόσφατα απέκτησε ξανά...
Ανασφάλιστος Εργαζόμενος με το Πρόγραμμα STAGE στο Υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού.
Όλοι γνωρίζουμε την καταιγίδα που έχει ξεσπάσει στον πολιτικό (και όχι μόνο) κόσμο της Ελλάδας σχετικά με τα προγράμματα Stageκαι την τύχη όλων όσων εργάζονται με αντίστοιχες συμβάσεις.
Πρόκειται για ένα σοβαρότατο θέμα που αφορά μεγάλο κομμάτι της Ελληνικής κοινωνίας αλλά και μια αξιοσέβαστη ομάδα συμπολιτών μας, προερχόμενους από όλα τα πολιτικά κόμματα ανεξαρτήτως.
Σας ενημερώνω λοιπόν πως το Καρδίτσα Blog θα παρακολουθεί τις εξελίξεις από κοντά και θα σας ενημερώνει για όλους και για όλα, αφήνοντας έξω μικροκομματικά και παραπολιτική.
Για όσους δεν με γνωρίζουν προσωπικά, ενημερώνω πως ανήκω και εγώ στην ομάδα των συμβασιούχων σε προγράμματα Stage, και θέλω να ξεκαθαρίσω από την αρχή πως σκοπός μου είναι να ακουστούν όλες οι πλευρές, όλες οι απόψεις και ΜΟΝΟ αυτό.
Τέλος, σαν ιδιοκτήτης του Καρδίτσα Blogέχω την ευθύνη και πρέπει να φερθώ ισόνομα και με σεβασμό σε όλους όσους επιλέξουν να υπερασπιστούν τις θέσεις και τα επιχειρήματά τους μέσα από αυτό το χώρο.
Πολλοί από εσάς που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, διατηρείτε κάποιο δικό σας ιστολόγιο (blog) ή σκέφτεστε να ασχοληθείτε ενεργά με κάτι αντίστοιχο στο μέλλον.
Ένας από εσάς είμαι κι εγώ με το Καρδίτσα Blog.
Έκανα λοιπόν μια μικρή έρευνα σχετικά με την νομοθεσία και τους κανονισμούς μέσα στο φάσμα των οποίων πρέπει να κινείται ένα ιστολόγιο.
Αν και η έρευνά μου δεν έχει τελειώσει ακόμη (περιμένουμε φυσικά τις αλλαγές της νέα κυβέρνησης πάνω στο θέμα) ομολογώ πως το www.olympia.gr έχει κάνει μια πολύ αξιόλογη δουλειά πολύ πριν από εμένα.
Σας παραθέτω λοιπόν σύνδεσμο προκειμένου να ενημερωθείτε σχετικά με το τι μπορείτε να κάνετε και τι όχι σε ένα blog. Πρέπει να είμαστε όλοι πολύ προσεκτικοί με τις δημοσιεύσεις μας.
Είμαι σίγουρος ότι σε πολλούς ίσος φανεί χρήσιμο και γιατί όχι, ίσως σας γλυτώσει από μελλοντικά προβλήματα.
Σύμφωνα με την Ελευθεροτυπία (http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=93297 ) ο Υπουργός Εσωτερικών, Γιάννης Ραγκούσης δήλωσε στο πλαίσιο των προγραμματικών δηλώσεων της Κυβέρνησης πως θα δοθεί δικαίωμα ψήφου (στις επόμενες δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές) στους μετανάστες που έμειναν για ένα εύλογο χρονικό διάστημα στην Ελλάδα καθώς και Ελληνική ιθαγένεια στα παιδιά των μεταναστών που γεννήθηκαν στην χώρα μας (εφόσον οι γονείς τους μένουν χρόνια εδώ).
Αυτό που δεν αναφέρθηκε είναι το επόμενο βήμα, δηλαδή πως θα γίνει το ίδιο και με τις Βουλευτικές εκλογές.
Το θέμα λοιπόν είναι πως αν οι μετανάστες θα έχουν το δικαίωμα του «εκλέγειν και εκλέγεσθαι» τότε πιθανόν να έχουμε την δημιουργία Αλβανικού η μουσουλμανικού κόμματος στην Ελλάδα.
Πολύ φοβάμαι πως ίσως στο μέλλον δούμε σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας αλλοεθνή δημάρχο (πχ Αλβανό) καθώς και άλλες τέτοιες δυσάρεστες εκπλήξεις.
Δεν είναι παράλογο να υποθέσει κανείς πως οι περισσότεροι ξένοι (αλλά με Ελληνική ιθαγένεια) πολιτικοί θα προσπαθήσουν να προωθήσουν τα συμφέροντα της πατρίδας τους και δεν θα ενεργήσουν με κριτήριο το καλό του Ελληνικού λαού.
Ήδη υπάρχουν αρκετά προβλήματα σε χώρες της Ευρώπης που εφάρμοσαν παρεμφερή πολιτική.
Το θέμα αφορά όλους τους Έλληνες και θα επανέλθουμε με περισσότερα στο μέλλον.
